Mijn naam is Karin van Rijn. Geboren in Den Haag in 1955. Opgevoed met boerenkool en sambal. 

Al jong wist ik de weg naar het strand te vinden, en struinde ik de kustlijn af naar schatten. Een stuk drijfhout, schelpen en stenen maar vooral aangespoeld glas, wist me mateloos te fascineren.

Mijn creativiteit uitte ik in allerlei vormen. Klei, verf, mozaïek, steeds op zoek naar waar mijn passie lag.

Tot ik een aantal jaren geleden het glasfusen ontdekte. Ik wist meteen dat het dit was, waar ik mee aan de slag wou. De kunst van het glas snijden, vormen en smelten heb ik mij zelf aangeleerd.  Ik ben dus autodidact .

Ik werk vanuit mijn emoties en volg niet een voorgetekend patroon.  Kleuren arrangeren, of geheel blank glas, het vormt zich ter plekke op mijn werkbank. De blijdschap van de oven openen en je werk eruit halen, voelt iedere keer weer als het openen van een kadootje .

Mijn levensmotto is Wabi-sabi,  de schoonheid van het imperfecte.  Daardoor is mijn werk niet glad gestyled maar mag de imperfectie gezien worden.